Συνάδελφοι, Ένα χρόνο μετά την προσφυγή της Χώρας στο ΔΝΤ, η Κυβέρνηση και η τρόικα κλιμακώνουν την  επίθεσή τους σε βάρος των εργαζομένων. Η αγορά εργασίας απορρυθμίζεται πλήρως, ενώ δικαιώματα και ελευθερίες, που κατακτήθηκαν μέσα από πολύχρονους και μαζικούς αγώνες του Εργατικού Κινήματος, συρρικνώνονται καθημερινά. 125 χρόνια μετά τον γενικό ξεσηκωμό των Εργατικών Συνδικάτων του Σικάγο, το αίτημα για αξιοπρεπή δουλειά στην Ελλάδα του Μνημονίου γίνεται περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να βρεθούν σε θέσεις μάχης για την ανατροπή όλων εκείνων των μέτρων, που βυθίζουν τη Χώρα σε ένα νέο «εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα» και τα εργατικά νοικοκυριά της στη φτώχεια και την ανέχεια. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να συμμετέχουμε μαζικά στην απεργιακή συγκέντρωση και να ενώσουμε δυναμικά τη φωνή μας με τους χιλιάδες των εργαζομένων σε ολόκληρη την Ελλάδα, διεκδικώντας να μην πληρώσουμε εμείς την κρίση των χρηματαγορών.

Το συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί και πρέπει να γίνει σημείο αναφοράς και συσπείρωσης ευρύτατων κοινωνικών δυνάμεων. Να ηγηθεί του αγώνα για απεμπλοκή της Χώρας από το καταστροφικό Μνημόνιο, δημιουργώντας τις πολιτικές προϋποθέσεις για μια άλλη πορεία της Χώρας.

Ειδικότερα στην Μήλο έχουμε γευτεί της παρακάτω αλλαγές :

• Κατάργηση στους νέους εργαζόμενους του 16%
  
• Απορρύθμιση των ειδικοτήτων
• Κατάργηση θέσεων εργασίας με την μορφή συνταξιοδότησης
• Συρρίκνωση των μισθών
• Απειλές για το μέλλον της εργασίας μας
• Μονομερή απόφαση του υπουργείου για λειτουργία γεωθερμικής μονάδος

Επίσης πρόκειται το επόμενο διάστημα να γευτούμε και αλλαγές στα βαρέα και ανθυγιεινά, όπως και κατάργηση των υποχρεωτικών ειδικοτήτων που έχουν οι εργοδότες. Όλα τα παραπάνω κατά την άποψή μας είναι πολύ σοβαρά και πρέπει να δηλώσουμε την αντίθεσή μας σε όλα αυτά απεργώντας στις 11 Μαΐου 2011. 

Παράλληλα όμως πρέπει να αδιαφορήσουμε – σνομπάρουμε τις φωνές που μας λένε να μην απεργήσουμε και ότι περνάμε καλά στην Μήλο. Αυτές οι φωνές έχουν σκοτεινά συμφέροντα και ποντάρουν στην εύνοια των εργοδοτών.