Μήλος

Κίμωλος-Σίφνος-Σέριφος

Στην Κίμωλο συνεχίζεται το αφιέρωμα με τίτλο «Αρχαιολογικές Επισκέψεις στις Κυκλάδες» που πραγματοποιεί και δημοσιεύει μέσω της σελίδας της η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων.

Ημέρα 2η: Πολύαιγος

Η Πολύαιγος, γνωστή στα νεότερα χρόνια και με το όνομα Πόλυ(η)βος ή Νιπόλυβος, σχηματίζει μαζί με τη Μήλο και την Κίμωλο νησιωτικό σύμπλεγμα στο νοτιοδυτικό άκρο των Κυκλάδων, σ’ ένα σημαντικό θαλάσσιο σταυροδρόμι του Αιγαίου. Άνυδρη, με ευλίμενες μόνο τις δυτικές ακτές της, είναι από τις μεγαλύτερες ακατοίκητες σήμερα νησίδες του Αιγαίου, «νῆσος ἒρημος» ήδη από την εποχή του γεωγράφου Κλάυδιου Πτολεμαίου (2ος αι. μ.Χ.)

arxaiologikes episkepseis kimolos 4a

Σύμφωνα με χαμένη σήμερα επιγραφή που χρονολογείται λίγο μετά το 338/7 π.Χ., Μήλιοι και Κιμώλιοι περιήλθαν σε έριδα για την κυριότητα της νησίδας, η οποία επιδικάστηκε στους Κιμωλίους, μετά από δίκη την οποία εκδίκασαν Αργείοι δικαστές. Ανάλογη έριδα διαπιστώνεται και στα νεότερα χρόνια και θα πρέπει να οφείλεται στο γεγονός ότι η χρήση των πηγών της Πολυαίγου, που διαθέτει πλούσιο υπέδαφος και αξιόλογες καλλιεργήσιμες εκτάσεις, ήταν ουσιαστική για τις ανάγκες επιβίωσης των γειτονικών νησιών.

Παρότι σύμφωνα με τις πηγές η Πολύαιγος ήταν ακατοίκητη στην αρχαιότητα, τα έως τώρα επιφανειακά ευρήματα υποδεικνύουν ότι αποτέλεσε για αιώνες χώρο ανθρώπινων δραστηριοτήτων ή εποχικών εγκαταστάσεων. στη δυτική πλευρά της νησίδας, στη θέση Πάνω Μερσίνη, εκεί όπου δύο μικροί όρμοι σχηματίζουν ασφαλή αγκυροβόλια, εντοπίστηκε μεγάλη συγκέντρωση οψιανού, πυριτόλιθου και κεραμικής που χρονολογείται από τους προϊστορικούς έως τους βυζαντινούς χρόνους.

Πηγή του αφιερώματος & περισσότερες φωτογραφίες...